منطقه آزاد کردستان طبل تو خالی بود

تاثیر پذیری برنامه ریزی های توسعه از منافع سیاسی جناح های غالب و قدرت رانت جویان ۲ ویژگی خطرناک در اجرای برنامه هاست که روند شکوفایی همه جانبه را به انحراف می کشد و به جای ایجاد فرصت آسایش برای همگان زمینه دسترسی نامشروع عده ای خاص به منابع کشور، بیت المال و حقوق عامه را فراهم می کند.
نظام های حاکمیتی ، نهادهای سیاسی ، تشکل های مدنی و نظام رسانه ای باید تمام تلاش خود را جهت جلوگیری از بروز این پدیده نامشروع در جامعه به کار گیرند زیرا اگر شکل گیرد دیگر محال است نابود شود و می رود تا تبدیل به بخشی از رفتار همگانی و سبب ایجاد مافیاها گردد.
ایجاد منطقه آزاد تجاری – صنعتی مریوان و بانه هنوز مراحل قانونی ، حقوقی ، فنی و مالی خود را نگذرانده بود که امواج تبلیغات و منت گذاری توسط دولتیان گوش فلک را کر کرد و این حرکت ناتمام را چنان بزرگ کردند انگار که معجزه ای بزرگ برای زدودن غبار عقب ماندگی از کردستان رخ داده است و تا چند روز آینده حضور کردستان در رده آخر صنعت ، درآمد سرانه ، استاندارد جاده ای ، نرخ رشد جمعیت و تخصیص بودجه به پایان رسیده و این منطقه قطب اقتصادی خاورمیانه و الگوی دنیا می شود.
سوی دیگر این موج مانور تبلیغاتی ، نمایندگان استان در مجلس به ویژه حوزه انتخابیه مریوان ، سقز و بانه قرار داشتند ، که با نصب صدها بنر سفارشی مزین به عکس خویش ، مصاحبه های پر اغراق با رسانه ها ، حضورهای شیک پوشانه در شبکه های تلویزیونی و لبخندهای ملیح درسخنرانی های عمومی نقش خویش در ایجاد منطقه آزاد را یک نقش بی بدیل نمایش می دادند.
سوی دیگر این موج جنبش دلالان هستند که با استفاده از این فرصت اقدام به تحرکات سودجویانه متنوع کرده و در تکاپوی بافتن کلاه از این نمد پوسیده برای گذاشتن بر سر مردم هستند.
در همان ابتدا عده ای با رویکرد انتقادی این موضوع را نگریستند و آن را بیشتر یک مانور سیاسی برای جلب نظر مردم و جذب آرا انتخابات مجلس و خبرگان دانستند و ادله هایی مثل نبود زیرساخت هایی مثل زمین، جاده ، راه آهن ، فرودگاه ، نگرفتن موافقت سازمان جنگل ها و مراتع و سازمان محیط زیست و عدم وجود مصوبه مجلس برای آن می آوردند اما موج تبلیغات کاذب و اغراقات چنان بالا بود که جرأت طرح موضوع را از آن ها گرفت.
تا اینکه نوبت به تصمیم مجلس رسید و نمایندگان به علت وجود ایرادات و اشکال گوناگون آن را رد کرده و این هم به جمع وعده های توخالی دولت تدبیر و امید مثل مفاد بیانیه ۱۰ ماده ای اقوام و اقلیت ها، تخصیص یک میلیارد و ۶۰۰ میلیون دلار از اعتبارات صندوق توسعه ملی به کُردستان در سفر دکتر نوبخت و اختصاص ۱۰۰۰ میلیارد تومان تسهیلات ویژه به بخش تولید استان در سفر دکتر روحانی که یک ریال از آنها تحقق نیافت ، پیوست.

امتیاز به پست
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *