درباره اهلیت

تعریف اهلیت

عبارت است از توانایی قانونی شخص برای دارا شدن یا اجرای حق ، توانایی قانونی برای دارا شدن حق ، تمتع و توانایی قانونی برای اجرای حق استیفاء نامیده می‌شود.

انواع اهلیت

انواع آن بر دو نوع است:

  • اهلیت تمتع : توانایی دارا شدن حق است و با زنده متولد شدن (با شرط قابلیت بقاء) این اهلیت نیز به وجود می‌آید.
  • اهلیت استیفاء : توانایی اجرای حق است.

پس باید شخص هم حق داشته باشد هم بتواند آن حق را اجرا کند (برای مثال شخصی زنده متولد شده ، و یک ماشین به وی ارث رسیده است اهلیت تمتع دارد و می تواند مالک ماشین شود) برای اینکه بتواند ماشین را بفروشد یا اجاره دهد باید اهلیت استیفاء (اجرای حق) داشته باشد در حقوق اغلب وقتی صحبت از اهلیت می شود منظور اهلیت استیفاء است.

آقای دکتر کاتوزیان اصطلاح اهلیت تملک را در برابر اهلیت تمتع پیشنهاد می نماید و در استدلالی که به کار برده می گوید درست است که در قانون مدنی اصطلاح تمتع از حق بطور معمول با بکار گرفتن و اجرای آن همراه است این کلمه صلاحیت اعمال حق را نیز در بر می گیرد و با معنی مورد نظر تناسب ندارد به همین جهت اهلیت تملک که در عرف قانونی معنی روشن تری دارد پیشنهاد شده است وانگهی این نکته را بایستی یاد آور شد که اهلیت تنها برای دارا شدن حق بکار می رود ، صلاحیت داشتن تکلیف و توانایی متعهد شدن نیز در آن مطرح است و کلمه تمتع با تعهد و التزام به کلی بیگانه است در حالی که تملک اگر به معنی دارا شدن بکار رود می تواند درباره تعهد و تکلیف نیز مورد استفاده قرار می گیرد و اما باید گفت واژه اهلیت تملک بجای اهلیت تمتع هیچ گونه تناسبی ندارد چرا که تملک با اراده حاصل می شود اما اهلیت تمتع یا دارا شدن حق بطور غیر ارادی و قهری یعنی با تولد برای انسان حاصل می شود و اراده انسان نقشی در حصول آن ندارد.

با توجه به توضیحاتی که گفته شد بابت هر نوع مشاوره حقوقی رایگان به صورت تلفنی می توانید با موسسه ثبتی حقوقی ذهن ناب تماس بگیرید و از راهنمائی های وکلای موسسه بهره ببرید.

موسسه حقوقی ذهن ناب همشهری آمادگی برای هر نوع مشاوره را دارد.